zondag 15 januari 2012

Smartphones - een blijspel in minstens drie delen - deel 4: Toekomst

Voor de lezers die net inschakelen - en geloof me: dat is het grootste deel; het feit dat u dit stukje leest is al vrij uniek - volgt hier een korte samenvatting van deze serie.

Ik schrijf over mijn smartphones uit het verleden (in deel 1 en deel 2), het heden (in deel 3) en ook over smartphones die ik mogelijkerwijs in de toekomst zou kunnen hebben (tot nu toe alleen in dit deel). Ik schrijf erover omdat ik er blij van word. De artikelen beschrijven mijn overwegingen die tot de keuzes voor deze smartphones leiden. Daarmee is deze serie voornamelijk voor mezelf bedoeld, maar ach, er is ruimte genoeg, dus deel ik dit met iedereen die ook maar een beetje geïnteresseerd is (of tijd over heeft)...

Het woord "toekomst" klopt trouwens ternauwernood: dit deel gaat over de zéér nabije toekomst. Maar ik loop op mezelf vooruit.

Een opvolger voor de Milestone?

Motorola Milestone
In het vorige deel beschreef ik de Motorola Milestone waar ik zeer tevreden mee was. Halverwege december had ik hem twee jaar. Het is nog steeds een prima telefoon.

Sinds eind 2009 zijn er echter wat dingen veranderd, namelijk de apps. Ik heb een min of meer gelijkblijvende serie apps geïnstalleerd die ik regelmatig gebruik. Een aantal daarvan werkt onafgebroken op de achtergrond, zoals Latitude (onderdeel van Google Maps), die mijn locatie bijhoudt en Tasker, die acties voor me uitvoert op basis van tijd, huidige locatie en andere criteria. In die twee jaar zijn er veel updates van deze en andere apps geweest. Daarmee zijn fouten opgelost en ook nieuwe functies toegevoegd. De apps zijn er beter door geworden, maar ook groter. Ze nemen meer werkgeheugen in beslag tijdens het gebruik.

Al maanden is het duidelijk dat het werkgeheugen van 256 MB bij normaal gebruik vol is. Bij het schakelen tussen apps kost het de Milestone merkbaar tijd om ruimte voor de nieuwe app vrij te maken. Bovendien wordt software tegenwoordig voor snellere processoren geschreven. Dat is een fenomeen waarmee alle verouderde hardware te maken krijgt. Dit alles resulteert regelmatig in wachttijden die ik te lang vind.

Veel langer geleden had ik al de grens van het ROM-geheugen bereikt. Dit geheugen is onder andere voor de installatie van apps bestemd en had aanvankelijk een vrije ruimte van ongeveer 256 MB. Als je enthousiast apps installeert, is die ruimte snel opgebruikt. Het verplaatsen van sommige apps naar de microSD-kaart verbetert de situatie wel, maar zorgt eigenlijk alleen voor uitstel van het probleem.

Dus de processor, het werkgeheugen en het opslaggeheugen van mijn Milestone zijn niet meer toereikend. En dat is jammer, want het scherm is nog steeds perfect. Het lijkt wel meer energie te gebruiken sinds de upgrade naar Android 2.2, maar het is nog steeds prachtig. Ook is er niks mis met de stoere, zware, hoekige behuizing. Dat bleek een paar weken geleden, toen ik het toestel op een tegelvloer liet vallen van een hoogte van bijna anderhalve meter: op het glas was geen enkele beschadiging te zien en de metalen kast vertoonde alleen wat krasjes.

Mogelijke kanshebbers

Uiteraard houd ik altijd nieuwe modellen in de gaten. En tijdens de afgelopen twee jaar zijn de volgende toestellen me opgevallen:

Samsung Galaxy S ProMotorola Milestone 2HTC Desire Z
Sony Ericsson Xperia ProT-Mobile myTouch 4G SlideSamsung SGH-i927 Captivate Glide

De Samsung Galaxy S Pro was het eerste toestel dat mijn aandacht trok na de aankoop van mijn Milestone. Nou ja, het allereerste toestel van Google, de Nexus One, heeft ook mijn aandacht getrokken, rond de tijd dat ik de Milestone kocht. Dat was echter niet omdat ik er eentje wilde hebben, maar gewoon omdat het iets nieuws was. En de toestellen van Google blijken altijd wel aandacht te trekken... Goed. Terug naar deze Samsung. Ik had al eens eerder een telefoon van Samsung op het oog en de specificaties van deze waren goed. De aanwezigheid van een hardware-toetsenbord uiteraard ook. Maar ik heb nooit hoeven kiezen, want deze is door Samsung (zoals ze wel vaker doen) geannuleerd.

Een populair toestel krijgt een opvolger, dus het verschijnen van nieuws over de Motorola Milestone 2 kwam niet als een verrassing. Lange tijd dacht ik dat Motorola nu wel zou gaan leveren in Nederland en dat ik deze opvolger uiteindelijk hier zou kunnen aanschaffen. Maar iedereen vergist zich wel eens. Ik heb ervan geleerd: de Milestone 3 heb ik gewoon genegeerd en dat zal ik ook doen met de Milestone 4 die in 2012 uitkomt.

Een reële kanshebber was de HTC Desire Z, waar ik eigenlijk geen kritiek op heb. Er is maar één reden dat ik 'm niet heb gekozen en dat is timing. Op dit moment is deze telefoon al zo'n 15 maanden verkrijgbaar en dat is heel lang. Ik wil iets dat net uit is. Maar hij is goed.

Hm, nog een kanshebber? Of gewoon saai? Dat was mijn eerste indruk van de Sony Ericsson Xperia Pro. Een telefoon met mooie specificaties, maar... niets aantrekkelijks. Niets dat je over de streep trekt, niets waardoor je hem moet hebben. En helemaal in die stijl lijkt dit toestel volkomen geruisloos op de markt te zijn gebracht.

Maar deze wilde ik wel graag hebben: de T-Mobile myTouch 4G Slide; ook bekend onder de codenaam HTC Doubleshot. Hij werd in juli 2011 in Amerika uitgebracht en had op NFC (Near Field Communication) na alles wat ik wilde: toetsenbord, camera/sluiter-knop, mooie specs, een goede batterij, twee camera's, waarvan één met 8 megapixels en zero shutter lag, ofwel "heel snel foto's maken". Dat leek me een verademing ten opzichte van "wachten-tot-de-camera-klaar-is-en-er-dan-achter-komen-dat-het-moment-voorbij-is". De snelle camera was precies wat ik miste aan de Sony Ericsson Xperia Pro. En met de timing (het probleem bij de HTC Desire Z) zou het ook wel goed zitten als deze HTC Doubleshot een paar maanden na Amerika in Europa zou worden uitgebracht. Ja, als. Maar helaas, dat is nooit gebeurd.

Op een gegeven moment was er ineens weer sprake van een smartphone van Samsung met een uitschuifbaar toetsenbord: de Samsung SGH-i927 Captivate Glide. Er was aanvankelijk weinig over bekend, maar toen de gegevens op pdadb.net verschenen, leek het een interessant toestel, dat misschien de eerder geannuleerde Galaxy S Pro moest vervangen. De telefoon werd even later verwijderd van pdadb.net. Pas veel later kwam hij terug; al dan niet met aangepaste specs, dat kan ik me niet meer herinneren. Maar deze specs waren goed. Toch was dit toestel ook geen kanshebber meer...

Google Nexus

Want intussen was er iets gebeurd. Ik schreef hiervoor al over de Nexus One, het eerste toestel dat in januari 2010 door Google zelf werd uitgebracht, maar alvast rond de kerstvakantie van 2009 werd uitgedeeld aan medewerkers van dat bedrijf, die er laaiend enthousiast over waren. Vanwege het ontbreken van een toetsenbord vond ik het geen interessante optie, maar de Nexus-lijn krijgt wel als eerste de nieuwste versies van Android toegeschoven en wordt ook lang met updates ondersteund. Bovendien heeft het voordelen om een telefoon te hebben die heel populair is, omdat problemen sneller worden opgelost, omdat apps er eerder geschikt voor worden gemaakt en omdat er volop accessoires verkrijgbaar zijn. De Nexus One werd door HTC gefabriceerd.

De opvolger, de Nexus S, kwam van Samsung, was ook een toestel zonder toetsenbord en werd in december 2010 uitgebracht. Deze smartphone was niet zo spectaculair als de eerstgeborene van Google, maar had wel een licht gebogen display dat tot de verbeelding sprak en een NFC-chip. En uiteraard weer de genoemde voordelen die horen bij de Google Experience.

Dus wat was er gebeurd waardoor ik niet meer in de Samsung SGH-i927 Captivate Glide of andere "kanshebbers" geïnteresseerd was? Rond september ontstonden geruchten dat Google bezig was met hun derde toestel in de Nexus-serie en dat het snel op de markt zou komen. Deze telefoon werd op internet aanvankelijk Nexus Prime genoemd en veel geruchten deden de ronde. Zo leek het erop dat er een versie met een QWERTY-toetsenbord zou uitkomen. Dat gerucht, in combinatie met de timing, zorgde voor mijn interesse. En ik wilde eindelijk wel eens vooroplopen bij het ontvangen van Android-updates en ook delen in de Nexus-gekte.

Galaxy Nexus

Galaxy Nexus
De aankondiging zou op 11 oktober 2011 in San Diego, Californië plaatsvinden. Dit was zelfs te lezen in de Samsung UNPACKED app. Deze app voor Android gaf informatie over nieuwe aankondigingen, maar is inmiddels niet meer in de Market te vinden.

Door omstandigheden werd de datum gewijzigd in 19 oktober en veranderde men ook de locatie van de onthulling. De oorspronkelijke aankondiging in Amerika zou om half negen 's avonds zijn (Nederlandse tijd), maar de nieuwe locatie werd Hong Kong en omdat het toestel daar in de loop van de ochtend werd onthuld, was dat hier om drie uur 's nachts, als ik het me goed herinner. Toch was ik erg nieuwsgierig en enthousiast en besloot de wekker te zetten.

De live-uitzending via YouTube werd kennelijk door zoveel mensen bekeken, dat ik geen verbinding kon krijgen, maar gelukkig werd er door diverse bedrijven vrijwel live verslag van het evenement gedaan via hun blogs. Dat is het zogenaamde live blogging, waarbij een blog-artikel steeds met foto's en wat regels tekst wordt bijgewerkt terwijl je ernaar kijkt. Ik had voor thisismynext.com (nu The Verge) gekozen en kon alles volgen. Ideaal. Ik miste alleen de bewegende beelden, maar na afloop zijn de 57 minuten filmmateriaal uiteraard op YouTube gezet:


Samsung was voor de tweede keer de fabrikant van een Nexus en noemde het toestel uiteindelijk Samsung GT-i9250 Galaxy Nexus. En Google noemt het kortweg Galaxy Nexus. Zowel de software als de hardware spreken me aan.

De Galaxy Nexus is het eerste toestel met Android 4.0 (codenaam Ice Cream Sandwich). Het bijzondere van Android 4 is dat zowel telefoons als tablets met dezelfde versie uitgerust kunnen worden. Daardoor zullen de gescheiden 2.x-lijn voor telefoons en 3.x-lijn voor tablets langzaam verdwijnen. De software bevat veel mooie toevoegingen en verbeteringen.

En de hardware? Het feit dat de Galaxy Nexus een camera heeft met een resolutie van 5 megapixels is voor veel mensen een tegenvaller. Maar je kunt heel snel foto's maken (dat is dus weer die zero shutter lag) en dat weegt voor mij zwaarder dan die 5 megapixels. Verder is er een enorm scherm van 4,6 inch en is de Galaxy Nexus één van de eerste telefoons met een enorme resolutie van 1280x720 pixels. Op zich ben ik wel tevreden met 854x480 pixels, want het laten oplichten van iedere pixel kost natuurlijk energie. Maar HD-resoluties lijken nu ook snel een trend te worden voor telefoons en daarom zal ik er niet over zeuren. En over trends gesproken: ik hoop dat de populariteit van de NFC-chip ook snel groeit en dat het binnenkort mogelijk is om met de telefoon te betalen via die chip. En als dat niet lukt kun je NFC nog altijd gebruiken om makkelijk telefoonnummers, URL's of andere gegevens uit te wisselen, mits de ander ook zo'n chip heeft.

De hoeveelheid geheugen hoef ik eigenlijk niet te vermelden, want tegenwoordig is 1 GB werkgeheugen niet opvallend meer. Maar het is vier keer zoveel als in de Milestone beschikbaar is, dus voor mij is dat wel erg belangrijk. En de sprong in de totale hoeveelheid ROM-geheugen is voor mij helemaal fenomenaal: van 512 MB (waarvan ongeveer de helft voor de gebruiker beschikbaar is) naar 16 of 32 GB! Overigens heeft de Galaxy Nexus geen SD-kaart. Het nadeel is dus dat het ROM-geheugen niet uitbreidbaar is; het voordeel is volgens Google dat alles op één plek wordt opgeslagen en dus niet zowel in het toestel als op een SD-kaart.

De olifant in de kamer

Zo zouden de Engelsen het noemen. Ik heb namelijk nog niets gezegd over het feit dat de Galaxy Nexus geen camera/sluiter-knop heeft èn... geen toetsenbord!

Wat jarenlang mijn belangrijkste en meest invloedrijke selectiecriterium was als het op nieuwe telefoons aankwam, laat ik nu varen. Het hardware-toetsenbord. Er is dus sprake van een nieuw tijdperk voor mij. Door deze eis heb ik al die tijd het grootste deel van de smartphones genegeerd, waaronder de Nexus-lijn. Dat moet stoppen. Bovendien ken ik inmiddels een aantal voordelen van het virtuele toetsenbord, helemaal als dat op een enorm groot scherm wordt gebruikt. Dus ik moet (wil) eraan geloven. Een onmiddellijk voordeel is dat mijn volgende telefoon een halve centimeter dunner zal zijn.

En het ontbreken van een gecombineerde camera/sluiter-knop is een iets kleinere olifant in de kamer. Een troost is dat je vanaf het lock screen direct naar de camera kunt gaan om snel een foto te nemen. De praktijk zal uitwijzen hoe dat bevalt.

De toekomst...

Een nieuw tijdperk dus. Maar ik ben de laatste maanden al bezig met het voorbereiden van de overstap. Psychisch. Ik gebruik vaker het virtuele toetsenbord (en bedenk dan steeds dat het toetsenbord van de Galaxy Nexus prettiger zal werken). Vrij snel na de aankondiging van de Galaxy Nexus in oktober ben ik mentaal al overgestapt. Puur door enthousiasme. Net als bij de overstap naar Android, ruim twee jaar geleden.

Toch is het spannend, want ik lees bijvoorbeeld uiteenlopend commentaar over de batterijduur. Hoe zal de batterij zich onder mijn gebruik houden? Maar het is vooral leuk: #voorpret. En die #voorpret duurt best lang. De telefoon was in november 2011 te koop in Europa en werd op 2 december 2011 door Samsung officieel aangekondigd voor Nederland. Vanaf 6 of 7 december was hij vervolgens op sommige sites al te koop, maar door de populariteit hebben de voorraden de afgelopen weken steeds gefluctueerd.

Dit vierde deel van deze epische serie besluit voorlopig het blijspel, waarin ik in ruim 2,5 jaar het volledige verhaal over mijn smartphones (uit verleden, heden en toekomst) heb verteld. Zoals hierboven staat heb ik dat voornamelijk voor mezelf gedaan, om alles op een rijtje te hebben. En ik ben er tevreden over.

Nu rest er voor mij alleen nog wachten op de toekomst. De Galaxy Nexus is besteld; de toekomst is nabij.