zondag 22 november 2009
Draadstaal
Geplaatst om
21:38
Labels:
Entertainment
Zonet zag ik het einde van Draadstaal. In de allerlaatste scene waren Fred en Ria te zien: Ria schenkt Fred koffie in en dan blijft het beeld stilstaan. Niet echt, want de koffie blijft doorlopen, het kopje in en dan over de rand. "Dat hebben ze gejat van Police Squad!" riep ik tegen de TV. Waarop Fred tegen de camera zegt: "Ja, dit is gejat van Police Squad!". Hahaha, geweldig!
Deel dit artikel via:
maandag 9 november 2009
Archos 5 Internet Tablet
Vergeet die Touch Book ellende maar. Het is me veel te stil rond dit product. Volgens de site is er een "important backlog of orders". Je mag zelf invullen wat dat betekent. Ik geloof niet dat dit nog goedkomt.
Het goede nieuws is dat ik al een aantal weken een betere kandidaat op het oog heb en die heet Archos 5 Internet Tablet. Hij is in Nederland nog niet te koop, maar er valt al heel wat over te lezen, zoals op UMPCPortal. Wat een apparaat!
Het lijkt me een ideale browser voor op de bank. Dit apparaat heeft weliswaar geen hardware-toetsenbord en een kleiner scherm met een lagere resolutie dan de Touch Book, maar z'n ene batterij houdt het waarschijnlijk net zo lang uit als die twee van de Touch Book samen. En het besturingssysteem is Android, dat al een tijdje mijn grote favoriet is. Een punt van kritiek dat naar voren kwam op de eerder genoemde site was instabiliteit van het systeem. Maar inmiddels is er een update uitgebracht die voor een groot aantal verbeteringen zorgt (waaronder stabiliteit).
Dus tenzij er binnenkort een vergelijkbaar apparaat verschijnt met een groter scherm (nee, niet de grotere uitvoeringen van de Archos, want die hebben een harde schijf of draaien Windows), wordt dit waarschijnlijk mijn eerste banksurfapparaat.
Het goede nieuws is dat ik al een aantal weken een betere kandidaat op het oog heb en die heet Archos 5 Internet Tablet. Hij is in Nederland nog niet te koop, maar er valt al heel wat over te lezen, zoals op UMPCPortal. Wat een apparaat!Het lijkt me een ideale browser voor op de bank. Dit apparaat heeft weliswaar geen hardware-toetsenbord en een kleiner scherm met een lagere resolutie dan de Touch Book, maar z'n ene batterij houdt het waarschijnlijk net zo lang uit als die twee van de Touch Book samen. En het besturingssysteem is Android, dat al een tijdje mijn grote favoriet is. Een punt van kritiek dat naar voren kwam op de eerder genoemde site was instabiliteit van het systeem. Maar inmiddels is er een update uitgebracht die voor een groot aantal verbeteringen zorgt (waaronder stabiliteit).
Dus tenzij er binnenkort een vergelijkbaar apparaat verschijnt met een groter scherm (nee, niet de grotere uitvoeringen van de Archos, want die hebben een harde schijf of draaien Windows), wordt dit waarschijnlijk mijn eerste banksurfapparaat.
Deel dit artikel via:
zondag 27 september 2009
Tip voor die bestuurder die vóór me reed
Als je die dingen nou te koop aanbiedt, dan kun je iemand anders er misschien blij mee maken. En 't is helemaal niet moeilijk. Je schrijft gewoon een kort berichtje zoals dit en wacht op reacties:
Te koop t.e.a.b.: setje richtingaanwijzers voor een BMW X3. Nog nooit gebruikt.Het proberen waard, toch?
Deel dit artikel via:
zondag 23 augustus 2009
Touch Book tegenvaller
Eén van de early adopters van de Touch Book heeft een lijstje gemaakt van zijn eerste, negatieve, indrukken van het apparaat. Het is te lezen op UMPCPortal.
Wat een tegenvaller! Vooral omdat ik mijn zinnen op dit browsertje heb gezet. Zoals ik in april al schreef, wacht ik sowieso de tweede batch af voordat ik tot aanschaf overga. Maar dan moet er heel wat verbeteren aan de hardware. Anders volgt er ook vast geen derde batch. Je hoeft tenslotte niet kritisch te zijn om hier teleurgesteld van te worden.
Rustig afwachten dus maar...
Wat een tegenvaller! Vooral omdat ik mijn zinnen op dit browsertje heb gezet. Zoals ik in april al schreef, wacht ik sowieso de tweede batch af voordat ik tot aanschaf overga. Maar dan moet er heel wat verbeteren aan de hardware. Anders volgt er ook vast geen derde batch. Je hoeft tenslotte niet kritisch te zijn om hier teleurgesteld van te worden.
Rustig afwachten dus maar...
Deel dit artikel via:
woensdag 15 juli 2009
E-books rule!
Er worden steeds meer e-book readers aangeboden. En deze apparaten om digitale boeken te lezen zijn best aantrekkelijk. Ze hebben slimme eigenschappen, zoals het gebruik van e-ink, waardoor niet alleen de batterij wordt gespaard, maar ook de weergave prettig voor de ogen en "net echt" schijnt te zijn. En sommige kunnen direct boeken of kranten downloaden.
Maar er is ook een nadeel en dat is het formaat: in het algemeen zijn deze readers uitgevoerd in grofweg A4-formaat, of iets kleiner (zoals het bekende A4,5-formaat :-) ). Dat leest vast lekker, maar neemt niet makkelijk mee.
Daarom ben ik enige tijd op zoek geweest naar een (gratis) e-book reader voor mijn telefoon (software dus en geen apparaat). De telefoon heeft weliswaar een kleiner scherm, maar ook het grote voordeel dat ik 'm altijd bij me heb. De bekende MobiPocket Reader heb ik geprobeerd en deze voldoet niet. Om een ergenis te noemen: stel dat je het begin van hoofdstuk 3 van een boek aan het lezen bent en dan vijf pagina's terug bladert om een passage nogmaals te lezen. Als je vervolgens weer vijf pagina's vooruit bladert, zul je niet meer bij het begin van hoofdstuk 3 zijn! Het fenomeen "pagina" is bij e-boeken al een vluchtig begrip (afhankelijk van lettergrootte en schermresolutie) en als de software dan in versie vijf niet eens het betrouwbaar bladeren machtig is, dan hoeft het voor mij niet.
Ook was ik nieuwsgierig naar Microsoft Reader. Deze blijkt boeken weer te geven in het ".lit"-formaat. Het schijnt zelfs dat er e-boeken in dit formaat verkrijgbaar zijn, ergens... Exit dus.
En nu heb ik eReader Pro, dat ooit begon op de Palm PDA's. Is prettig in het gebruik, ondanks het feit dat copy/paste niet overal mogelijk is. Heren programmeurs, is dat echt te veel gevraagd?
Dus na deze mijlpaal heb ik meteen mijn eerste e-boek gekocht: A Short History of Nearly Everything van Bill Bryson (aangeraden door één van mijn vele lezers ;-) ). Geweldig! Ja, het is een boeiend boek (en dat voor nog geen tientje), maar vooral het lezen ervan is geweldig. Ik heb 'm altijd bij me en kan dus lezen wanneer ik wil. Lijkt me echt stukken beter dan TV-kijken op je mobiel!
Maar er is ook een nadeel en dat is het formaat: in het algemeen zijn deze readers uitgevoerd in grofweg A4-formaat, of iets kleiner (zoals het bekende A4,5-formaat :-) ). Dat leest vast lekker, maar neemt niet makkelijk mee.
Daarom ben ik enige tijd op zoek geweest naar een (gratis) e-book reader voor mijn telefoon (software dus en geen apparaat). De telefoon heeft weliswaar een kleiner scherm, maar ook het grote voordeel dat ik 'm altijd bij me heb. De bekende MobiPocket Reader heb ik geprobeerd en deze voldoet niet. Om een ergenis te noemen: stel dat je het begin van hoofdstuk 3 van een boek aan het lezen bent en dan vijf pagina's terug bladert om een passage nogmaals te lezen. Als je vervolgens weer vijf pagina's vooruit bladert, zul je niet meer bij het begin van hoofdstuk 3 zijn! Het fenomeen "pagina" is bij e-boeken al een vluchtig begrip (afhankelijk van lettergrootte en schermresolutie) en als de software dan in versie vijf niet eens het betrouwbaar bladeren machtig is, dan hoeft het voor mij niet.
Ook was ik nieuwsgierig naar Microsoft Reader. Deze blijkt boeken weer te geven in het ".lit"-formaat. Het schijnt zelfs dat er e-boeken in dit formaat verkrijgbaar zijn, ergens... Exit dus.
En nu heb ik eReader Pro, dat ooit begon op de Palm PDA's. Is prettig in het gebruik, ondanks het feit dat copy/paste niet overal mogelijk is. Heren programmeurs, is dat echt te veel gevraagd?
Dus na deze mijlpaal heb ik meteen mijn eerste e-boek gekocht: A Short History of Nearly Everything van Bill Bryson (aangeraden door één van mijn vele lezers ;-) ). Geweldig! Ja, het is een boeiend boek (en dat voor nog geen tientje), maar vooral het lezen ervan is geweldig. Ik heb 'm altijd bij me en kan dus lezen wanneer ik wil. Lijkt me echt stukken beter dan TV-kijken op je mobiel!
Deel dit artikel via:
maandag 13 juli 2009
Verkeerde vrienden
Ik heb het niet zo op anonieme reacties. Vandaar dat je een Google of OpenID account moet meebrengen om op dit blog te reageren. Maar niet iedereen die commentaar wil achterlaten blijkt daarover te beschikken. Of ik heb gewoon de verkeerde vrienden natuurlijk :-)
Vandaar dat het vanaf nu voor iedereen mogelijk is om een reactie achter te laten. Tijdelijk. Om te zien hoe het gaat. En daarna beslis ik of het zo blijft. Ach, het zal wel meevallen. Hoeveel lezers heb ik nou helemaal? ;-)
Vandaar dat het vanaf nu voor iedereen mogelijk is om een reactie achter te laten. Tijdelijk. Om te zien hoe het gaat. En daarna beslis ik of het zo blijft. Ach, het zal wel meevallen. Hoeveel lezers heb ik nou helemaal? ;-)
Deel dit artikel via:
donderdag 9 juli 2009
140 is te weinig
Met de maximale lengte van één SMSje kan ik redelijk goed uit de voeten. Sterker nog, ik heb de gewoonte om -meestal- berichtjes van precies 160 tekens te sturen*, om de provider optimaal te belasten.
Maar als ik eens een goed idee krijg en dat wil uiten, of gewoon mijn mening kenbaar wil maken aan de wereld (in beide gevallen is dat meestal 's avonds en met een goed glas Schotse... wijn) en ik besluit om niet meteen in mijn weblog te klimmen (note to self: maak minder lange zinnen), dan zit ik ineens aan 140 tekens vast. 140!
En nee, ik wil niet weten waar dat aantal vandaan komt. Het is gewoon te weinig, te kort. Ja, deoplossing work-around is om er nog wat meer Twitterberichtjes aan vast te plakken. Leest ook lekker hè?
"Microblogging", ha! Werkt gewoon niet. Of 't ligt aan mij. Zou kunnen.
-----
* Of eigenlijk 157, want mijn provider houdt niet van standaard ontvangstbevestigingen. Maar dat is een ander verhaal...
Maar als ik eens een goed idee krijg en dat wil uiten, of gewoon mijn mening kenbaar wil maken aan de wereld (in beide gevallen is dat meestal 's avonds en met een goed glas Schotse... wijn) en ik besluit om niet meteen in mijn weblog te klimmen (note to self: maak minder lange zinnen), dan zit ik ineens aan 140 tekens vast. 140!
En nee, ik wil niet weten waar dat aantal vandaan komt. Het is gewoon te weinig, te kort. Ja, de
"Microblogging", ha! Werkt gewoon niet. Of 't ligt aan mij. Zou kunnen.
-----
* Of eigenlijk 157, want mijn provider houdt niet van standaard ontvangstbevestigingen. Maar dat is een ander verhaal...
Deel dit artikel via:
Abonneren op:
Posts (Atom)