Dader in het zonnetje

Ik was niet van plan om dit stukje te schrijven. Maar het bleef me bezighouden: een artikel in het Dagblad van het Noorden over de vermeende dader van de moord op Marianne Vaatstra. De auteur heeft het standpunt van deze man gekozen als invalshoek. Waarom hij gezwegen zou hebben over de moord en hoe moeilijk dat wel niet was. Oordeel van een psychiater: het is héél moeilijk om over zoiets te zwijgen. Jee, wat naar voor zo'n dader, zeg. En daar heeft-ie al die jaren mee rondgelopen?

Hallo. HALLO! Waar gaat dit over? We praten hier over het verkrachten en vermoorden van een kind in de bloei van haar leven. Om vervolgens ook nog de ouders jarenlang te beletten om zoiets afschuwelijks te verwerken, doordat ze geen idee hebben wat er is gebeurd. Als je zo'n artikel schrijft, hoe kom je dan ooit op het idee om de (vermeende) dader van zo'n ernstig en onvergeeflijk misdrijf ook maar 1 letter aan aandacht te geven? Hoe háál je het in je bolle hoofd!

"Nou, het is toch wel leuk om zoiets eens van een andere kant te bekijken?" Nee. Dat is het niet. Bij zo'n misdrijf is er geen "leuk"; er is alleen maar feitelijke berichtgeving. Saai? Misschien wel. Maar het is al erg genoeg. Dan moet je geen "verfrissende" invalshoek kiezen. En je moet zéker een vermeende dader geen aandacht geven. Misschien kunnen we ook nog een boek over hem schrijven. En een film maken over zijn leven. Dat hij het ook niet makkelijk had en dat het allemaal per ongeluk ging.

NEE! Nee, nee, nee. Doodzwijgen moet je zo iemand. Al was het alleen maar uit respect voor de slachtoffers.

Toekomstige valkuilen

Veel mensen wagen zich aan het voorspellen van de toekomst. Erwin Kroll beperkte zich meestal tot het duiden van de meteorologische situatie over één of meer dagen. Maar anderen denken jaren vooruit.

Het is vermakelijk om te zien dat het daarbij altijd misgaat. Want of het nu sciencefiction-schrijvers zijn of zelfbenoemde experts op het gebied van technologie, ze maken één grote fout: uitgaan van de wereld van nu.

Het is een leuke bezigheid: neem de situatie zoals we die kennen en verzin wat er over 5, 15 of 50 jaar veranderd kan zijn. Als je het voorspellen van de toekomst op deze manier benadert, kun je jezelf makkelijk teveel beperken en bijvoorbeeld gaan verzinnen hoe auto's er dan uitzien of hoe groot televisies zullen zijn. Want het is veel lastiger om te bedenken welke nieuwe typen producten er zullen komen en op welke onverwachte manieren onze huidige producten verder ontwikkeld zullen worden. Vaag? Een voorbeeldje dan.

Halverwege de vorige eeuw, toen televisie de wereld aan het veroveren was, droomde men over telefoons met een ingebouwde televisie, of televisies met een ingebouwde telefoon. Dat was helemaal niet onlogisch. De telefoon bestond al veel langer en met de komst van de TV zouden we niet alleen met elkaar kunnen praten op afstand, maar elkaar ook kunnen zien. En dat we nu voor deze manier van communiceren geen gebruik maken van telefoons met een draaischijf of televisies met een dikke beeldbuis, maar "gewoon" een laptop of smartphone pakken, had niemand kunnen voorzien.

Een ander voorbeeld? Het huis van de toekomst. Daar hebben verschillende mensen verschillende ideeën over, maar ze zijn het waarschijnlijk eens over het gemak waarmee de apparaten in huis kunnen worden bediend en gecontroleerd. Maar dat we de koppeling van die apparaten het liefst via Wi-Fi tot stand brengen zodat we geen kabels door het hele huis hoeven te leggen, had de vorige generatie vast niet bedacht. Laat staan dat we die apparatuur ook nog eens graag via internet zouden willen bedienen.

Overigens kun je ook te veel voorspellen. Het magische jaar 2000 ligt bijvoorbeeld al ver achter ons en de vliegende auto die velen rond deze tijd hadden verwacht is niet echt "van de grond gekomen".

Kortom: de toekomst voorspellen is moeilijker dan het lijkt. Denk daar maar aan als er weer eens een collega bij de koffieautomaat of een familielid op een verjaardag zegt: "Over 5 tot 10 jaar, hè..."

Wennen

Gisteren werd hij vier en vandaag heeft hij de peuterspeelzaal verruild voor de grote school.

Dus niet meer op maandagochtend samen met papa eerst z'n grote zus naar school brengen en dan boodschappen doen; niet meer het spelletje "Ik leer alles over dieren" met papa spelen onder het genot van ranja en koffie, of lekker TV-kijken terwijl papa naar een ander scherm kijkt.

Hij had het vanochtend snel naar z'n zin, tekenend op een zwart schoolbord. En dat is logisch, want hij was aan deze stap toe.

Toch is het wel even wennen... voor papa.

kleine-ergernissen.nu

Nee, dat is geen website. Gelukkig. Maar wel een kleine ergernis voor mij, vanwege dat ".nu"-domein. Het schreeuwerige, SBS6- of RTL5-achtige ".nu"-domein.

Maar ".nu" is eigenlijk gewoon de topleveldomeinnaam voor het eilandje Niue, dat in de Stille Oceaan ligt en deel uitmaakt van Polynesië. Het is net zo klein als Ameland, maar heeft minder inwoners.

"Dus dat topleveldomein blijft grotendeels ongebruikt!" zullen veel Nederlandstalige adverteerders hebben gedacht. En: "We kunnen wel iets met zo'n krachtig klinkend domein. Wat dacht u van: Ik wil een verzekering en wel NU! Dus ga ik naar verzekering.nu". Ja, hij bestaat. En wat erger is: het was het eerste voorbeeld dat me te binnen schoot.

Een Nederlands ".nu"-domein heeft een schreeuwerige, goedkope en ook kinderachtige uitstraling: "Ik moet het nu hebben! Nu! Nu! Nu!" Het doet me altijd aan goedkope keukens denken. Voor mij is ".nu" zeker geen lokkertje. Dus beste adverteerders en fabrikanten: gebruik toch gewoon ".nl" en begin daar alstublieft meteen mee!

Blogger's high

Hardlopen schijnt verslavend te zijn. Ik geloof dat best, wanneer ik het fanatisme bij diverse hardlopende vrienden en collega's zie.

Bij de inspanning maakt je lichaam endorfine, waardoor je je beter voelt. Dat is stap* 1, die ook wel Runner's high wordt genoemd. Stap 2 is dat je je vaker beter wilt voelen en dus meer gaat hardlopen. Voilà: een verslaving.

Met het bovenstaande in gedachten begrijp ik nu hoe het komt dat ik zo blij word van bloggen: door endorfine! Want een artikeltje schud ik natuurlijk niet zomaar uit mijn mouw. Dat kost inspanning. Maar daarna... volgt de beloning. En ja, het is verslavend.

Ahhh, ik voel alweer een Blogger's high opkomen...

-----
* Niet als grap bedoeld

Windows 8 gaat zeker niet zo groot worden als Android of iOS

Laat staan dat het één van deze systemen voorbij zal streven. Aanvankelijk zal er wel interesse zijn, maar, zoals dat gaat bij producten van Microsoft, na enige tijd neemt de kritiek toe: er missen functies, de gebruikerservaring is onsamenhangend, het is onvoldoende ingesteld op aanraakschermen en ga zo maar door. Let op mijn woorden.

Dit artikeltje heb ik alleen geplaatst om er later naar te verwijzen en te kunnen zeggen: "Zie je wel!"

Het is echt lente

Ik gebruik mijn telefoon als wekker. Hij staat 's nachts in een lader (pardon, multimedia station) en laat (als wekker) vogelgeluiden horen. Dat is prettig wakker worden.

Toen hij gisteren ging, drukte ik op de snooze-knop (die ook als cameraknop dienst doet). De vogelgeluiden stopten, maar gingen buiten gewoon door. Dan weet je dat het lente is...

Hoe vreemd: Roger Rabbit

Nee, zo vreemd is de naam Roger Rabbit niet. Maar de naam die mij steeds weer laat glimlachen is Coos Busters. Volgens 3FM is er echt iemand die zo heet.

En ja, ik weet dat er een lijst bestaat met nog meer leuke echte namen, zoals Fokje Modder...

Maar als er iets vreemds aan de hand was in mijn omgeving, dan zou ik toch echt Coos Busters bellen.

Verkeerde vrienden

Ik heb het niet zo op anonieme reacties. Vandaar dat je een Google of OpenID account moet meebrengen om op dit blog te reageren. Maar niet iedereen die commentaar wil achterlaten blijkt daarover te beschikken. Of ik heb gewoon de verkeerde vrienden natuurlijk :-)

Vandaar dat het vanaf nu voor iedereen mogelijk is om een reactie achter te laten. Tijdelijk. Om te zien hoe het gaat. En daarna beslis ik of het zo blijft. Ach, het zal wel meevallen. Hoeveel lezers heb ik nou helemaal? ;-)

Google Chrome OS is goed

In tegenstelling tot de browser gaat Google Chrome OS het wel maken. En omdat Microsoft slechts het verleden oppoetst met animaties in plaats van echt te vernieuwen (of eindelijk eens een keer KWALITEIT te leveren, om maar iets te noemen), weet over een paar jaar niemand meer wie Microsoft is.

Oh nee, wacht, dat is niet waar, want ze hebben nog hun zoekmachine... die, ehm... ehm... Microsoft... microwave... ping...? Bing. Ja, dat was 'm!

Paasweekend

Op Goede Vrijdag verwachtte ik niet alleen 's morgens op de A7 van Winschoten naar Groningen, maar ook 's middags toen ik weer terugreed ieder moment een bord "Welkom in Nederland" tegen te komen (zo'n blauwe, met van die sterretjes).

Ik manoeuvreerde (ja echt) door de stroom van Duitse bezoekers heen naar mijn bestemming en waande me in het buitenland, ergens bij Oldenburg, aan de kentekens te zien.

Het is altijd wel leuk om Duitse auto's op de Nederlandse snelwegen te zien (zo oud ben ik namelijk nog niet), omdat ze zich in de meeste gevallen keurig aan de maximumsnelheid houden. Op één of andere manier voelt het vreemd om zo'n grote Duitse Mercedes zonder veel moeite in te halen...

Woord van dank

Ik ben het niet gewend (maar wat ben je wel gewend als je nog geen week blogt*), maar hier volgt een woord(je) van dank aan mijn "number one fan" (want dat is-ie letterlijk - hopelijk komt daar nog verandering in, zowel voor hem als voor mij ;-) ) Bouwe (collega en auteur van hppt://bouwe.nl (en nee, dat is geen protocolfout (hm, het nesten van haakjes is vast aan een maximum gebonden in het Nederlands, maar dat maakt niet uit (om met mijn dochter te spreken)))).

Het is de aanmoediging vooraf om gewoon met bloggen te beginnen** en de "coaching" tijdens mijn dwalen door de virtuele wereld van het ehm... bloggen*** die me tot dit dankwoord(je) heeft aangezet.

Ik denk dat de tekst voor zich spreekt. En als ik ooit Fries leer (en die kans is klein) zal ik op gepaste wijze en op de juiste plek een blogreactie plaatsen. Tot die tijd moet het maar in het Nederlands :-)

Cheers!

-----
* Ik had me plechtig voorgenomen om wel "weblog" te gebruiken, maar nooit "blog", laat staan "bloggen".
** Doe ik het wéér.
*** Laat maar...

Vandaag twee jaar

En nu ik hier toch ben: vandaag ben ik twee jaar in dienst bij New Nexus. Cool. Overstappen was een erg goeie beslissing.

Maar net als vorig jaar heb ik weer geen gebak geregeld!

Eerste keer

Eerste weblog, eerste artikel. Op 1 april, serieus, na twaalven, met een glas Lagavulin. Beter wordt 't niet.

Nee, sorry, beter dan dit wordt 't echt niet. :-)